دل گفته ها
درباره سایت
آخرین مطالب
- اینجا آستانه (قزاقستان) 15: ایفلای 89 – به سرزمینم ببارید، ای ابرهای
- اینجا آستانه (قزاقستان) 16: ایفلای 89 – یک چرت 20 میلیون تومانی
- شب خرداد به ناآرامی جنگ
- ماشین موزر
- گروه سرود، پدر لیپ سینگ
- کتابفروشی که هیچ وقت کرکره اش بالا نرفت
- احساس عدم امنیت
- اینجا بوسان (کره) 1: ایفلای 90 – به خودم نه نمیگویم
- اینجا بوسان (کره) 2: ایفلای 90 – سفر پساجنگ معادله ای است چند مجهولی
- اینجا بوسان (کره) 3 ایفلای 90 – مسقط به شیرینی مسقطی
امکانات وب
سالهای سال است که پنجشنه هایم را به شیوه خاصی می گذرانم. عمدتا شده است حیات خلوت هفته ام. بازهم عمدتا در کتابخانه ها گذشته است. بازهم تر، عمدتا در کتابخانه ملی سر شده است. اول صبح پنجشنبه که کرکره لپ
برچسب:
نویسنده: باران ابراهیمی
همیشه وقتی که سال تمام میشود آدم احساس میکند که زندگی یک پله به جلو خزیده است. باید هم چنین باشد. این ساختار طبیعت و ذات انسانی است. همیشه رو به جلو و پیشرفت و رشد و توسعه؛ اما خیلی وقتها هم هست که
برچسب:
نویسنده: باران ابراهیمی
تمامی طول مسیر پلکان برقی هفت طبقه تا خروجی سکوت است. نه ما و نه هیچ کس دیگری حرف نمیزند. تمامی طول مسیر تا ماشین و تمامی طول مسیر توی ماشین تا خانه به سکوتی سنگین می گذرد. جز کلمات ضروری چیزی رد و ب
برچسب:
نویسنده: باران ابراهیمی
تولدم که تمام میشود، یکهو یادم میافتد که ای داد و بیداد. بهار دلانگیز من در گذر است و دارد تمام میشود. آخر میانه بهار هر سال، یعنی اردیبهشت، شدید مشغول نمایشگاه کتاب هستیم و این نمایشگاه یک بهاردز
برچسب:
نویسنده: باران ابراهیمی